Saturday, October 10, 2009

آخ




یا لطیف
محسن نامجو چه کرده با این آلبوم جدیدش... باز هم آهنگهاش بازتابی از جامعه و فرهنگ و سیاست موجود در جامعه است...
آهنگ خانباجی اش واقعا زخمه می زنه بر دل ... به معنای واقعی کلمه زخمه می زنه... نامجو نماینده ی نسل سرشار از تضاد و سرگشتگی ماست، ماهایی که داریم بین هزار و یک جور تضاد دست و پا می زنیم و به قول شاملو نمی دونیم به کجای این شب تیره
بیاویزیم...
و آهنگهای دیگه این آلبومش هم عالیه ... به قول کلاغ سیاه با والشمس در مقابل سنتهای دینی ایستاد با بی نظیر در مقابل عرف و با گلادیاتور در مقابل سیاستمدارن حاکم ایستاد... شاید بیش از صدای زیبا و آهنگهاش، شعرهای نامجوئه که منو ترغیب به گوش دادن می کنه، هنرمندی که همواره با مردمشه و تنهاشون نمی ذاره، مثل شاهین نجفی،استاد شجریان، فاطمه معتمدآریا و ... عمرشون دراز یاد...
هجدهم مهرماه هشتاد و هشت


 

1 comment:

پیام said...

اهوم خان باجی چه فضای قدیمی و قشنگی داره و حتی اگر ندونی از کجا اومده آهنگ و چی میگه آرومت میکنه. قشقایی و اسپانیایی اش هم عالی بودن.گلادیاتور ها دکلمه ی فقیه خوشگله اش عالی و قسمت دوم گلادیاتور هاش واقعا راک جالبی رو اجرا میکنه. و هر چی فکر میکنم میبینم هیچ چیزی کم نداره آهنگ اسپانیایی اش که گرمی نگیره.